Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Τα χρώματα της Ίριδας...


Η μυστηριακή «αφή» του ουράνιου τόξου στην ιστορία, είναι εμφανής από τις πολλές μυθολογίες διαφόρων λαών, που το θεώρησαν σχεδόν πάντα, ως ένα μονοπάτι μεταξύ ουρανού και γης, μεταξύ θεών και ανθρώπων.
Στη δική μας μυθολογία, η δημιουργός του μονοπατιού ονομάστηκε Ίρις.»



«Μετά από βροχή , οι ακτίνες του ήλιου εισέρχονται στα σταγονίδια του νερού που βρίσκονται στον αέρα και διαθλώνται.
Το νερό, αν και διαφανές, επιβραδύνει την ταχύτητα του φωτός και του αλλάζει διεύθυνση. Αυτό είναι η διάθλαση (όπως σε μια βάρκα μέσα σε νερό βλέπουμε τα κουπιά να είναι σαν σπασμένα, λόγω διάθλασης).
Επειδή όμως το κάθε χρώμα διαθλάται διαφορετικά, βλέπουμε στο ουράνιο τόξο τα χρώματα διαχωρισμένα, το ένα δίπλα στο άλλο. Εξωτερικά το κόκκινο και εσωτερικά το βιολετί.»


«Όταν εισέρχεται η αχτίνα στου ήλιου μέσα στη σταγόνα και διαθλάται, δε φεύγει όλη η ενέργεια από την αχτίνα με τη μια. Ένα μέρος της ενέργειας διαθλάται ξανά και μετά ταξιδεύει μόνη της .
Έτσι δημιουργείται το διπλό ουράνιο τόξο. Η σειρά των χρωμάτων εμφανίζεται αντίστροφα, η διάμετρος του είναι μεγαλύτερη από το πρώτο ουράνιο τόξο, και είναι πιο αχνό, αφού η ενέργεια της ηλιαχτίδας είναι πολύ λιγότερη.
Αν διαθλασθεί για τρίτη φορά η ακτίνα μέσα στη σταγόνα του νερού, τότε σχηματίζεται το τριπλό ουράνιο τόξο. Αυτό για να είναι ορατό, είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο.»

Στην αριστερή φωτογραφία είναι το αριστερό "πόδι" του ουράνιου τόξου, και στη δεξιά, το δεξί.   




Για το πως δημιουργείται το ουράνιο τόξο, σας παρέθεσα το κείμενο (μέσα στα εισαγωγικά ), του Μούργου, από το πολύ ενδιαφέρον blog του.
Είναι η πιο σαφής και κατανοητή ανάλυση που βρήκα στα πέριξ!


source:http://www.openscience.gr/node/10

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

V&A Πίνοντας βικτωριανό τσάι


Σε μια από τις Λονδρέζικες βόλτες μου, βρέθηκα να πίνω ζεστό τσάι σε μια πανέμορφη γωνιά ξεκούρασης του Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών και Σχεδίου, Βικτώριας και Αλμπέρτου.



Το Μουσείο στεγάζει μια μόνιμη συλλογή με πάνω από 4.5 εκατομμύρια αντικείμενα και 5.000 έτη τέχνης. Από τους αρχαίους χρόνους έως το σήμερα και από τους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Σε μια έκταση 12.5 στρεμμάτων και κτισμένο το 1852.
Η διακόσμηση και το περιεχόμενό του, το έχουν κάνει τουριστικό προορισμό. Όχι άδικα.


Οι τεράστιες αψίδες του χώρου με καταπληκτικά frescos, επιβάλλουν με το μέγεθός τους και την ομορφιά τους.
Τα κεραμικά πλακίδια, σχεδιασμένα από το Frank Moody, έχουν ελληνικές  και λατινικές επιγραφές και γνωμικά.



Το μονόγραμμα της Βικτωρίας και του Αλμπέρτου, κυριαρχεί σε όλα τα βιτρώ.
Τα πανύψηλα βιτρώ παράθυρά του, αφήνουν να μπαίνει και να διαχέεται μέσα στην αίθουσα, ένα απαλό φως.

Αν βρεθείτε προς τα εκεί, μην παραλείψετε να πιείτε ένα "βικτωριανό" τσάι σ΄ένα χώρο υψηλής αισθητικής.



source: www.wikipedia.org

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Επικίνδυνη πεζοπορία



Αν είστε υψοφοβικοί, μη το δείτε.