Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008

Ασπρόμαυρες






Κοιτώντας ασπρόμαυρες παλιές φωτογραφίες, έμεινα με την απορία. Πως γίνεται φωτογραφίες από διαφορετικά σημεία της Ελλάδας, παρμένες στις αρχές του 1900, να μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους…

Παρατηρώντας τις, ένιωθα ότι όλοι αυτοί είναι συγγενείς μου! Μα να μοίαζουν τόσο πολύ με τις δικές μας οικογενειακές φωτογραφίες!

Βρέθηκα να παρατηρώ τα πέριξ των φωτογραφιών.
Πόζα στητή και αλύγιστη, ύφος δωρικό και βλέμμα ίσια μπροστά. Καθιστοί οι γεροντότεροι, οι γαμπροί κι οι νύφες όρθιοι πίσω τους Τα πιτσιρίκια πιο χαλαρά και ανυπόμονα, πολλές φορές μουτρωμένα, σίγουρα τα σταμάτησαν από το παιγνίδι. Πίσω τους μμμ πίσω τους :

Τοίχοι καφενείων ή σπιτιών, μόλις εδώ δεξιά βλέπεις ένα παραθύρι και λίγο πιο κάτω ένα παλιό λιθόστρωτο γυαλοκοπά στον ήλιο. Πεσμένοι σοβάδες, σε πολλά σημεία φαίνεται η τοιχοποιία, σαραβαλιασμένες καρέκλες και πάντα ένα πανί, έμπνευση του περιφερόμενου εκείνη την εποχή καλλιτέχνη - φωτογράφου, να δεσπόζει σ΄ όλες τις φωτογραφίες.


 



Τι ήθελε να κρύψει ο φωτογράφος; Τι ήταν αυτό που του χαλούσε την πόζα και έπρεπε να το εξαφανίσει πίσω από ένα «μπερντέ»; Μήπως είχε να κάνει με το φως και την αντανάκλαση πάνω στον ασβεστομένο τοίχο; Ίσως...




Φωτογραφίες από το: www.flickr.com/

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2008

Φραγκόσυκα



Το παρακάτω κείμενο είναι αφιερωμένο στα λατρεμένα μου φραγκόσυκα και είπα να σας τα προβάλλω. Απολαύστε τα μεταφορικά, μα και κυριολεκτικά.
Αν τα συναντήσετε στις καλοκαιρινές σας διακοπές, μη διστάσετε να τα δοκιμάσετε. Αξέχαστη εξωτική γεύση.









Στον Τροπικό του Φραγκόσυκου 
Σε έναν τόπο τραχύ και εσωστρεφή όπως η ημιορεινή Μεσσηνία, τα φρούτα δεν κατέχουν και τόσο περίοπτη θέση. Η ίδια η λέξη «φρούτο», μάλιστα, χρησιμοποιείται υποτιμητικά για να περιγράψει οποιοδήποτε φαγώσιμο δεν είναι κρέας...


Οι άνθρωποι που πίνουν ένα κρασοπότηρο ωμό λάδι μόλις ξυπνήσουν για να φορτίσουν τις μπαταρίες τους και έχουν ταυτίσει την έννοια της τροφής με το γεμάτο λίπος παστό χοιρινό διακρίνονται από μια υπεροπτική αντιμετώπιση απέναντι στα φρούτα. Γι’ αυτούς, το ξύσμα πορτοκαλιού μέσα στο χωριάτικο λουκάνικο θεωρείται ικανή δόση φρούτου στο διαιτολόγιό τους! Στη συνείδησή τους τα φρούτα προορίζονται περισσότερο για να ταΐζουν τα ζώα τους ή για όσους κάνουν δίαιτα –γεγονός κατάπτυστο και άξιο χλευασμού λόγω του κατοχικού συνδρόμου που τους διακατέχει ακόμα. Δείχνουν μεγαλύτερη προτίμηση στις άγριες εκδοχές τους –όπως είναι τα πεντανόστιμα αγκόρτσα (άγρια αχλαδάκια)– και στα ξερά σύκα, που σε συνδυασμό με τα καρύδια δίνουν αξιοσημείωτη ώθηση στην ενέργειά τους. Αυτά, όμως, που χαίρουν παμψηφεί της αμέριστης εκτίμησης των πάντων είναι τα φραγκόσυκα. Ίσως γιατί, ακριβώς όπως και οι ίδιοι, κρύβουν καλά τα εσωτερικά τους χαρίσματα πίσω από ένα αφιλόξενο περίβλημα και φύονται πάνω σε ένα διόλου υποσχόμενο, θωρακισμένο σαν αστακό κακτοειδές φυτό.




Είναι στ’ αλήθεια γοητευτικό που ανάμεσα σ’ όλα αυτά τα αγκάθια ξεφυτρώνει ένας καρπός τόσο εξωτικός και στο χρώμα αλλά και στη γεύση του. Ένας κάκτος που παραπέμπει σε ερημικά, άνυδρα τοπία της Αλλοδαπής γεννάει κάθε Αύγουστο κάτι τόσο ζουμερό που μπορεί να σε ταξιδέψει μέσω των αισθήσεών σου σε τροπικά κλίματα. Βέβαια, δεν σου παραδίδονται άνευ όρων. Κάθε άλλο. Και το καθάρισμά τους είναι πολύ απαιτητικό και τα κουκούτσια τους πολλά, ώστε να μην σ’ αφήνουν να τα απολαύσεις αβίαστα. Η γλυκόξινη ηδονή που προσφέρουν, όμως, στους γευστικούς σου κάλυκες σε ανταμείβει και με το παραπάνω. Και υπερνικά ακόμα και το γεγονός ότι –αντίθετα με τα ξαδέρφια τους τα σύκα– η υπερβολική τους κατανάλωση μπορεί να σου κλείσει ερμητικά την πόρτα της απαραίτητης καθημερινής ανακούφισης...




*Αξιοσημείωτη είναι η ιδιολεκτική άποψη των Κρητών, που τα αποκαλούν «παπουτσόσυκα» επειδή τα φύλλα τους μοιάζουν με σόλες.
*Αν κάποιος επιθυμεί να θαυμάσει μια εντυπωσιακή σύναξη από φραγκόσυκα, μπορεί να επισκεφθεί την Ακροναυπλία, όπου υπάρχει μια ολόκληρη πλαγιά κατάφυτη από αυτά.


























Εδώ δίνω μια συνταγή για όσους δεν μπορούν να τα φάνε έτσι, ωμά, σαν φρούτο.
Φραγκόσυκα σιρόπι:

Καθαρίζετε ένα κιλό φραγκόσυκα και τα βράζετε σε έξι κούπες νερό μέχρι να μην έχει πια χρώμα ο πολτός τους. Προς το τέλος του βρασίματος προσθέστε 2 κούπες ζάχαρη, βράστε για λίγο και κλείστε το μάτι της κουζίνας. Όταν κρυώσει, σουρώστε το και έτσι θα έχετε ένα πεντανόστιμο σιρόπι για τα παγωτά σας και όχι μόνον.



Φωτογραφίες από το : www.flickr.com/


Να μ΄αγαπάς







Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ΄ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί








photo:http://www.flickr.com/