Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφορα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφορα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Φυτεύοντας ένα δέντρο


Σήμερα θέλω να σας περιγράψω τις διαδικασίες που κάναμε για να φυτέψουμε έναν πλάτανο. Δεν είναι κάτι ιδιαίτερα σπάνιο ή αξιοπερίεργο και για πολλούς ίσως είναι αδιάφορο. Για μας όμως που μας αρέσει η κηπουρική και το να ασχολούμαστε με αυτήν που μας γεμίζει και μας τονώνει, παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.
Δέντρα έχουμε φυτέψει πολλά, το σημερινό φύτεμα το καταγράψαμε βήμα βήμα.
Όσοι είναι γεωπόνοι ή επαγγελματίες αγρότες, ίσως βρουν ότι κάποια πράγματα δεν έγιναν σωστά...Εμείς αυτά ξέραμε, αυτά κάναμε!


ΚΑΙ αφού προμηθευτήκαμε τα απαραίτητα και ειδικά το δέντρο, ξεκινήσαμε, από τι άλλο παρά από το σκάψιμο του λάκκου. Καθόλου εύκολη υπόθεση...Ειδικά αν το έδαφος, όπως το δικό μας, είναι ιδιαίτερα σκληρό. Ευτυχώς είχε βρέξει την προηγούμενη ημέρα και έκανε την προσπάθεια σχετικά ευκολότερη.


Φιλική συμμετοχή στο όλο εγχείρημα είχαμε τους λύκους μας. Τα αγαπημένα μας pets. Παρέα και βοηθούς, ειδικά τη θηλυκό...Το αρσενικό την κοπάναγε συνήθως, για σύντομες βόλτες, ενώ το θηλυκό δεν απομακρύνθηκε λεπτό. Κοντέψαμε να τη φυτέψουμε κι αυτήν μαζί με τον πλάτανο!
Τέτοιο ζήλο έδειχνε στο να παρακολουθεί την όλη διαδικασία που μόνο παρατηρήσεις δεν μας έκανε...

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τη στιγμή που έχουμε έτοιμο το λάκκο στο σημείο που επιλέξαμε να φυτέψουμε το δεντράκι μας.


1.- Ισιώνουμε τον πυθμένα του λάκκου και αφαιρούμε όσες πέτρες υπάρχουν.


2.-Ρίχνουμε έναν κουβά νερό, μιας και η βροχή δεν είχε φτάσει σε τόσο βάθος.


3.- Βάζουμε τη γλάστρα με το δεντράκι να μετρήσουμε και να υπολογίσουμε το οριστικό ύψος που θα φτάσει η πρόσχωση.

Μήπως χρειάζεται να προσθέσουμε ή και να αφαιρέσουμε χώμα.


4.- Βάζουμε μια γερή ποσότητα τύρφης* και την απλώνουμε. Η συγκεκριμένη είχε ξεραθεί και τη σπάσαμε με το σκεπάρνι.


5.- Κρατάμε τη γλάστρα πάνω από το λάκκο και χτυπώντας την ελαφρά, την αφαιρούμε.


6.- Εδώ αρχίζουμε να ρίχνουμε χώμα, καθαρίζοντάς το από πετρούλες.

Το αγαπημένο μας pet κοντεύει να μπει μέσα στο λάκκο.



7.- Αναμειγνύουμε το χώμα με κομπόστα* και λίπασμα*.


8.- Με σωστή σκυλίσια επίβλεψη, τα κάνουμε όλα στην εντέλεια...
Το αναμεμειγμένο χώμα το πατάμε, να πακτωθεί γερά γύρω από τις ρίζες.



9.- Το αρσενικό της παρέας βρίσκεται σε κοντινή απόσταση! Παρατηρεί, ελέγχει, προστατεύει και επιβλέπει το κοπάδι του να δουλεύει, εμάς...


10.- Επειδή στην περιοχή επικρατούν βόρειοι άνεμοι, τοποθετήσαμε με τέτοιο τρόπο το δέντρο, ώστε το κυρτό του μέρος να βλέπει το βορρά. 
Μεγαλώνοντας και έχοντας την ώθηση του ανέμου, θα έρθει "στα ίσια του"!
Μπήξαμε κι έναν πάσσαλο γερό, επάνω στον οποίο το δέσαμε χαλαρά, να μπορεί να κινείται όταν φυσά, ώστε να αποκτήσει παχύ κορμό και γερές ρίζες.



11.- Το δεντράκι προς το βορρά θα βλέπει ένα πανέμορφο βουνό...Σήμερα το έχει σκεπάσει καταχνιά και δεν φαίνεται καλά.


12.- Αφού ολοκληρώσαμε το φύτεμα, φροντίζοντας να δημιουργήσουμε μια μεγάλη λεκάνη γύρω από το δέντρο, έτσι ώστε ποτίζοντάς το ή όταν βρέχει, να κατακρατεί όσο το δυνατόν περισσότερο νερό. 
Η περιοχή δεν έχει πολλές βροχοπτώσεις και κάθε σταγόνα είναι πολύτιμη!

13.- Γύρω από τη λεκάνη του δέντρου βάλαμε μεγάλα κούτσουρα να οριοθετούν,
να προστατεύουν από προσχώσεις και να συγκρατούν το νερό μέσα στο λάκκο.


14.- Οι φύλακες!!!


15.- Τέλος ποτίζουμε με μπόλικο νερό.


16.- Εδώ φαίνεται έντονα η κλήση-κύρτωμα του δέντρου.


17.- Η τύρφη*


18.- Η κομπόστα - φυτόχωμα*


19.- Το λίπασμα*


Τα δέντρα απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και το χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας, απελευθερώνοντας οξυγόνο, απαραίτητο για τη ζωή μας. Φυτεύοντας ένα δέντρο εξασφαλίζεις την απορρόφηση 4,5 κιλών διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο!


Παρά τη σχετική κούραση, το συναίσθημα ότι το περιβάλλον μας θα βελτιωθεί, έστω και κατ΄ελάχιστον, μας βρίσκει ικανοποιημένους!

Η σκέψη ότι μετά από πολλά χρόνια αυτό εδώ το λυμφατικό δεντράκι θα είναι ένας τεράστιος και αγέρωχος πλάτανος μας κάνει να τρέχουμε, νοερά, με τεράστια βήματα στο μέλλον!

Καλή Κυριακή σε όλους

Ζ.



Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Ανοιξιάτικο Φθινόπωρο!

Φθινόπωρο με ανοιξιάτικη διάθεση





Θα ’ναι Σεπτέμβρης μήνας, μπορεί κι Οκτώβρης
Θα ’σαι στην πόλη εσύ κι εγώ στο νησί
και ποιος θυμάται πιο πολύ θα το ’βρεις
όταν θα παίρνεις το γράμμα μου το θαλασσί
























Λήψη φωτογραφιών: 10/10/10


Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010

Παραμυθένια Δεντρόσπιτα


Εάν αυτά φαίνονται μεγάλα σε σας, φανταστείτε πόσο μεγάλα θα φαινόταν σε κάποιον με το μισό σας μέγεθος ή και μικρότερο!;
Όπως, ας πούμε, στα παιδιά, που οι εικόνες από τα βιβλία παραμυθιών ζωντανεύουν μπροστά τους! Εικόνες από "Το μαγεμένο δάσος" με τα ξύλινα δεντρόσπιτα μπορεί να φαίνονται σε εμάς τους μεγάλους λίγο kitsch, αλλά για τα παιδιά είναι ένας ονειρικός συνδυασμός μαγείας και πραγματικής παραμυθένιας περιπέτειας...


Στερεωμένα ψηλά με ένα σύμπλεγμα ξύλινων ακτίνων και πραγματικών κορμών δέντρου! Μια σπειροειδής σκάλα συνδέει τα αλληλοεξαρτώμενα επίπεδα για να δημιουργήσει μια ενιαία δομή από ημιαυτόνομα δωμάτια σε διάφορα πατώματα και πλατφόρμες.
Κάθε πλατφόρμα έχει χώρους για παιγνίδι, καθώς και μια ενδιαφέρουσα θέα στο τοπίο της γύρω περιοχής.


Μέρος ενός μεγαλύτερου θεματικού πάρκου στα, εκτός αστικού ιστού, δάση παλαιάς ανάπτυξης της Βρετανικής Κολομβίας, μιας φανταστικής ιδέας με θέμα το περιβάλλον, που συνδυάζει τα θαύματα της φύσης, τα άγρια ζώα και τα δυο μαζί συνδυασμένα με τη λαογραφία, παλαιά και σύγχρονη, σε ένα περιβάλλον-θέρετρο, φιλικό για τα παιδιά.
Αυτό το ασυνήθιστο συγκρότημα δεντρόσπιτων κατέχει το ρεκόρ ως το υψηλότερο και μεγαλύτερο στον Καναδά. Υπάρχει ακόμα και ένα ξενοδοχείο-κάστρο σε ένα άλλο τμήμα του συγκροτήματος.
Αν ζείτε ή βρεθείτε προς τα εκεί αξίζει μια επίσκεψη σας.


source


Σάββατο 26 Ιουνίου 2010

Σάββατο 17 Απριλίου 2010

Δαμασκηνά σπαθιά



Ο γενικός όρος "Δαμασκηνά" αναφέρεται σε μέταλλο, με ορατά μοτίβα, μερικές φορές κόκκων, στη σύσταση και στην υφή τους.

Το ατσάλι της Δαμασκού είναι ένα καυτά σφυρηλατημένο ατσάλι που χρησιμοποιήθηκε στη Μέση-Ανατολή περίπου από το 1100 έως το 1700 μ.Χ.
Τα ξίφη της Δαμασκού ήταν θρυλικά για την αιχμηρότητα και τη δύναμή τους, και θεωρήθηκαν αποκρυφιστικά, ότι δηλαδή ήταν σε θέση να κόψουν στη μέση άλλα σπαθιά, μεταξένια κλωστή στα δυο, ακόμα και βράχους.





Η τεχνική που χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί το αρχικό Δαμασκηνό ατσάλι είναι αντικείμενο ιστορικής έρευνας. Πολλές πρώτες ύλες του κράματος, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι μεταλλοτεχνίτες, δεν είναι πλέον γνωστές.

Το Δαμασκηνό ατσάλι προέρχεται από  το ατσάλι Wootz, το οποίο φτιαχνόταν στην Ινδία και στη Σρι Λάνκα. Αργότερα εξαπλώθηκε στην Περσία.
Από τον 3ο μέχρι τον 17ο αιώνα, η Ινδία έστελνε την πρώτη ύλη σε ράβδους στη Μέση Ανατολή για να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή των σπαθιών!


Στην Ευρώπη, πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι υψηλής ποιότητας ξίφη με δαμασκηνά μοτίβα είχαν παραχθεί με διάφορες τεχνικές συγκόλλησης, τουλάχιστον από τον 3ο αιώνα π.Χ. από τους Κέλτες και τα γερμανικά φύλα.

Τα σύγχρονα Δαμασκηνά γίνονται με συγκόλληση από απανωτές στρώσεις λεπτού, διπλωμένου φύλλου ατσαλιού και το οποίο επιλέγεται για τις αισθητικές του ιδιότητες. Με ειδική λείανση και στίλβωση ώστε να προβληθούν οι πολλές στρώσεις του. 


Τα μοτίβα στα πραγματικά Δαμασκηνά σπαθιά σχηματίζονται όταν ίχνη άνθρακα στροβιλίζονται στο μίγμα του καυτού ατσαλιού. Αυτά τα στοιχεία αλλάζουν τις ιδιότητες τους όταν ο χάλυβας επεξεργάζεται (σφυρηλατείται), δημιουργώντας έτσι τα σχέδια.





Source:
http://en.wikipedia.org/wiki/Damascus_steel
http://images.google.gr/imghp?hl=el&tab=wi