Z.: Κατασκευές

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατασκευές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016

Falkirk Wheel - Ο μεταλλικός Γολιάθ

Ένα θαύμα της μηχανικής έχει γίνει τουριστικός πόλος έλξης.
Πρόκειται για το Falkirk Wheel, ένας ανελκυστήρας περιστρεφόμενος για πλεούμενα, στην Κεντρική Σκωτία, το οποίο κατασκευάστηκε για να ενώσει δυο κανάλια το Forth and Clyde με το Union Canal, και τα οποία είχαν μεταξύ τους 35μ. (115ft) υψομετρική διαφορά.

Ένα είδος πλωτής διώρυγας τύπου Παναμά λοιπόν, αλλά σε πιο σύγχρονή, περιστρεφόμενη και φουτουριστική μορφή.
Ο μοναδικός στον κόσμο περιστρεφόμενος ανελκυστήρας, ένα αριστούργημα της εφαρμοσμένης μηχανικής, θεωρείται ορόσημο για τη Σκωτία.
Έχει εμπνευσθεί από τη μορφή του Κελτικού διπλού πέλεκυ.

Δυο διαμετρικά αντίθετες δεξαμενές γεμάτες νερό είναι τοποθετημένες στα άκρα των βραχιόνων. Αυτές οι λεκάνες ζυγίζουν πάντα το ίδιο, χάρη στην αρχή του θεωρήματος του Αρχιμήδη. Μπαίνοντας ένα καραβάκι μέσα σ΄αυτές, εκτοπίζει το βάρος του σε νερό, το οποίο ζυγίζει ακριβώς το ίδιο με το πλεούμενο. Αυτό κρατά το τιμόνι ισορροπημένο και έτσι παρά την τεράστια μάζα του, περιστρέφεται 180 μοίρες σε 5 ½ λεπτά, με ελάχιστη ηλεκτρική ενέργεια.

Το τουριστικό ταξίδι αρχίζει στην κάτω λεκάνη έξω από το κέντρο επισκεπτών, ανεβαίνοντας σε μια από τις ειδικά σχεδιασμένες βάρκες, οι ρόδες ανυψώνονται μέχρι το επάνω κανάλι. Η ανάβαση κατά μήκος του επάνω καναλιού, διαρκεί 15 λεπτά, τα οποία σου επιτρέπουν να θαυμάσεις, από αυτό το ύψος, το τοπίο.

Μόλις ανυψωθεί, η βάρκα πλέει ομαλά από τη ρόδα επάνω στο Union Canal. Αυτό περνά κατά μήκος του Υδραγωγείου, μέσω μιας σήραγγας 180 μ. και κάτω από το τοίχος του Αντωνίνου. Η βάρκα θα επιστρέψει έπειτα, για μια αβίαστη κάθοδο πέρα από το κέντρο επισκεπτών και ακίνδυνα πίσω στη λεκάνη μετά από έναν τόσο ευχάριστο περίπατο.

Ο τροχός Falkirk εγκαινιάστηκε στις 24 Μαΐου 2002, από τη βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ, στον εορτασμό του χρυσού Ιωβηλαίου της, για να ενώσει τη Γλασκόβη με το Εδιμβούργο.

source 1
source 2

Δευτέρα 10 Αυγούστου 2015

Το Σινικό Τείχος

Είναι ένα σύνολο κινεζικών στρατιωτικών οχυρώσεων το οποίο (σύνολο) κατασκευάστηκε, καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε πολλές φορές και σε πολλά μέρη, μεταξύ των 3ου αιώνα π.Χ. και του 17ου αιώνα, για να περιχαρακώσει και να υπερασπιστεί τα βόρεια σύνορα της Κίνας από τις επιδρομές των νομαδικών φυλών, που προέρχονταν από περιοχές οι οποίες σήμερα ανήκουν στη Μογγολία και τη Μαντζουρία.
Είναι το πιο σημαντικό αρχιτεκτονικό οικοδόμημα που κατασκευάστηκε ποτέ από τον άνθρωπο, τόσο σε μήκος, όσο και σε επιφάνεια και σε μάζα.

Από το 1987, το Σινικό Τείχος της Κίνας έχει ανακηρυχτεί Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς από την UNESCO, με τον αριθμό 438.

Αναφέρεται ως "Μεγάλο Τείχος" μέρος του οποίου χτίστηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ Το μήκος του τείχους διαφέρει ανάλογα με τις πηγές. Σύμφωνα με μια έκθεση το 1990, το συνολικό μήκος των τειχών θα είναι 6 700 χιλιόμετρα. Λόγω του μήκους του, το Σινικό Τείχος στα κινέζικα καλείται «μακρύ τείχος των δέκα χιλιάδων li » ( 万里长城, wan Lǐ Changcheng ), η Li είναι μια παλιά κινεζική μονάδα μήκους και το δέκα χιλιάδες li συμβολίζει το άπειρο για τους Κινέζους.

Το Σινικό Τείχος έχει, σε πολλά σημεία του, 5 έως 17 μ. ύψος, και 5 έως 7 μ. πλάτος. Τον Απρίλιο του 2009, η κινέζικη Κρατική Υπηρεσία Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η οποία χρησιμοποίησε την πιο σύγχρονη τεχνολογία μέτρησης, απεφάνθη ότι έχει 8.851,8 χιλιόμετρα μήκος εκ των οποίων τα 6. 259,7 χιλιόμετρα είναι τείχος, τα 359,7 χιλιόμετρα τάφροι και τα 2.232,5 χιλιόμετρα φυσικών εμποδίων όπως βουνά και ποτάμια.

Δορυφορικές μελέτες έχουν δείξει ότι πολλά τμήματα, συνολικού μήκους περίπου 1000 χιλιομέτρων, είναι σήμερα θαμμένα.

Ιστορία

Αν και με τον όρο "Σινικό Τείχος" αναφερόμαστε σήμερα κυρίως για τις οχυρώσεις που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, όμως πολλά τμήματα του τείχους που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια προηγούμενων δυναστειών, φέρουν αυτόν τον όρο, τα σύνορα της Κίνας εξελίσσονταν με την πάροδο του χρόνου.

Παραδοσιακά, διαιρούμε την ιστορία της κατασκευής του Σινικού Τείχους σε δύο μέρη:

* 1ο. Πριν από την ενοποίηση της δυναστείας Qin (221 π.Χ..) κατά την περίοδο "Άνοιξη και Φθινόπωρο" (ιστορική περίοδος στην ιστορία της Κίνας) και την περίοδο "Αντιμαχόμενα Βασίλεια" (άλλη ιστορική περίοδος), όταν τα διάφορα κράτη και βασίλεια που διαιρούσαν την Κίνα, κατασκεύαζαν τείχη με τα οποία διαχώριζαν την επικράτειά τους και διασφάλιζαν τα σύνορά τους.
* 2ο. Ξεκινώντας από την ενοποίηση της δυναστείας Qin, όταν ο αυτοκράτορας Shi Huangdi άρχισε να οικοδομεί ένα μεγάλο τοίχο το "δέκα χιλιάδες μίλια σε μήκος" στα βόρεια σύνορα.

Υλικά κατασκευής

Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του τείχους ήταν τα εκάστοτε διαθέσιμα στην κάθε περιοχή. Κοντά στο Πεκίνο το τείχος κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο. Σε άλλες θέσεις το διαθέσιμο οικοδομικό υλικό ήταν εξορυγμένος γρανίτης ή πυρότουβλο. Όπου βρίσκονταν τέτοια υλικά, αρχικά χτίζονταν δύο παράλληλοι τοίχοι και ο ενδιάμεσος χώρος γέμιζε με αδρανή υλικά. Σε ορισμένες περιοχές τα υλικά κατασκευής συγκολλούνταν με ένα κολλώδες μείγμα ρυζιού και ασπραδιού αυγών. Στις ακραίες δυτικές θέσεις, σε περιοχές γεμάτες ερήμους και ανεπαρκή οικοδομικά υλικά, ο τοίχος κατασκευαζόταν από απορρίμματα που τοποθετούνταν ανάμεσα σε κομμάτια ξύλου.

Το Σινικό τείχος από το διάστημα

Το τείχος από το διάστημα.

Υπάρχει μια από μακρού υφιστάμενη διαφωνία σχετικά με το πόσο ορατό είναι το τείχος από το διάστημα.

Το 1938 ο Χαλιμπάρτον Ρίτσαρντ στο "δεύτερο βιβλίο των θαυμάτων" έγραψε ότι το τείχος είναι το μόνο ανθρώπινο κατασκεύασμα που είναι ορατό από τη Σελήνη. Αυτός ο μύθος έχει διαδοθεί ευρέως, και έχει γίνει ένας από τους γνωστότερους αστικούς μύθους, ενώ μερικές φορές έχει γραφτεί ακόμα και σε σχολικά εγχειρίδια. Στην πραγματικότητα απλά το τείχος είναι ανθρωπίνως αδύνατο να γίνει ορατό με γυμνό οφθαλμό από τόσο μεγάλη απόσταση.

Ωστόσο, από τη χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, χίλιες φορές πιο κοντά στη Γη από ό,τι στη Σελήνη, το Τείχος μπορεί να είναι ορατό μόνο όμως υπό ευνοϊκές συνθήκες. Άλλωστε, το πλάτος του είναι μόνο λίγα μέτρα, είναι δηλαδή πιο στενό από τους αυτοκινητόδρομους και επιπλέον έχει σχεδόν το ίδιο χρώμα με το έδαφος που το περιβάλλει.

Badaling

Τουρισμός

Το Σινικό Τείχος είναι ένα από τα κύρια αξιοθέατα της χώρας.
Οι θέσεις οι πιο πολυσύχναστες για να περάσεις είναι: Badaling, Mutianyu, Simatai, Juyongguan, Xifengkou, Jiayuguan και Shanhaiguan.

Πάπυρος καταγραφής της Ιστορίας της Κίνας

source1
source2

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Spite House

Ένα σπίτι έχθρας (Spite House) είναι ένα κτήριο που κατασκευάζεται ή τροποποιείται για να ενοχλήσει τους γείτονες ή και άλλους, οι οποίοι έχουν ενδιαφέροντα ή συμφέροντα στην περιοχή.

Τα σπίτια έχθρας (πείσματος, κακίας) χρησιμεύουν συχνά σαν φράχτης, εμποδίζοντας το φως, την πρόσβαση στα γειτονικά κτήρια, ή ως επιδεικτικά σύμβολα περιφρόνησης!

Τα σπίτια αυτά είναι πολύ σπανιότερα από τους φράκτες έχθρας. Αυτό αποδίδεται μερικώς στο γεγονός ότι οι σύγχρονοι οικοδομικοί συντελεστές αποτρέπουν συχνά την κατασκευή τέτοιων σπιτιών που πιθανώς να δημιουργήσουν προβλήματα στους γείτονες ή στην ιδιωτική τους ζωή.

Το 1814, ο Dr. John Tyler, ένας διαπρεπής οφθαλμολόγος και ο πρώτος αμερικανός ο οποίος εκτέλεσε χειρουργική επέμβαση θεραπείας του καταρράκτη, ήταν ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου κοντά στο οικοδομικό τετράγωνο των δικαστηρίων στο Frederick του Maryland. Ο Δήμος της πόλης έκανε τα σχέδια για να επεκτείνει νότια ένα δρόμο μέσα από την ιδιοκτησία του Tyler, ώστε να συναντήσει τη West Patrick Street.

Στη διαμάχη του με το Δήμο, ο Tyler ανακάλυψε έναν τοπικό νόμο που απαγόρευε την κατασκευή ενός δρόμου εάν οι εργασίες οικοδόμησης του κτηρίου ήταν σε εξέλιξη. Τότε ο δρόμος δεν θα μπορούσε να συνεχίσει την πορεία του.

Για να πάει κόντρα στο Δήμο, ο Tyler έβαλε αμέσως τους εργάτες να αρχίσουν να κτίζουν το σπίτι του, πράγμα το οποίο ανακάλυψαν οι εργάτες του Δήμου την επομένη το πρωί!

Το 1874, δύο αδελφοί στα βόρεια της Βοστώνης στη Μασαχουσέτη, βρέθηκαν σε μια διαμάχη. Κάθε ένας είχε προηγουμένως κληρονομήσει μέρος ενός οικοπέδου από τον αποθανόντα πατέρα τους.

Ενώ ο δεύτερος αδελφός υπηρετούσε μακριά το στρατιωτικό του, ο πρώτος αδελφός έχτισε ένα μεγάλο σπίτι, αφήνοντας στο στρατιώτη μόνο ένα πολύ μικρό τμήμα της ιδιοκτησίας και που ο πρώτος αδελφός αισθάνθηκε σίγουρος ότι ήταν πολύ μικροσκοπικό για να οικοδομηθεί οτιδήποτε.

Όταν επέστρεψε ο στρατιώτης, βρήκε την κληρονομιά του μειωμένη και υποβαθμισμένη. Έχτισε λοιπόν και αυτός ένα ξύλινο σπίτι στο 44 της οδού Saint Hull.

Από το πείσμα του και ενάντια στην πλεονεξία του αδελφού του, έφραξε το φως του ήλιου και κατέστρεψε την πλαϊνή όψη του κτηρίου του.

Η πρόσοψη του δικού του σπιτιού είχε πλάτος 3,2 μ. και η πίσω πλευρά είχε πλάτος 2,82 μ.

Το Skinny House είναι ακόμα όρθιο και κατοικείται!

Στο γύρισμα του 20ού αιώνα, η πόλη Alameda της Καλιφόρνια, πήρε μια μεγάλη έκταση του Charles Froling, για να κατασκευάσει ένα δρόμο.

Ο Froling είχε προγραμματίσει να οικοδομήσει το σπίτι των ονείρων του στο οικόπεδο αυτό, το οποίο είχε πάρει από κληρονομιά.

Στη διαμάχη του με το Δήμο και κόντρα στον αντιπαθητικό του γείτονα ο Froling έχτισε ένα σπίτι με 3,00 μ. πλάτος, 16,00 μ. μήκος και 6,10 μ. ύψος, επάνω στη μικροσκοπική λωρίδα εδάφους που του απόμεινε.

Το σπίτι στην Alameda στέκεται ακόμα και κατοικείται!

Το 1908, ο Francis O' Reilly ήταν κύριος μιας έκτασης επένδυσης στο West Cambridge, της Massachusetts και πλησίασε το γείτονα του με σκοπό να το πωλήσει για κάποιο κέρδος.
Όταν ο γείτονάς του αρνήθηκε να το αγοράσει ο O' Reilly έχτισε ένα οίκημα 28,60 μέτρων τετραγωνικών με 11 μ. μήκος και 2,40 πλάτος μόνο και μόνο για να ενοχλήσει το γείτονά του!
Το σπίτι του O' Reilly εξακολουθεί να στέκεται και στεγάζει μια εταιρεία εσωτερικής διακόσμησης!

Το 1925, στο Montlake, Seattle της Washington, ο γείτονας υπέβαλε μια προσβλητικά χαμηλή προσφορά για μια μικροσκοπική φέτα εδάφους του γείτονά του.

Τότε, από το πείσμα του, έχτισε ένα σπίτι 80 τετρ. μέτρων έτσι ώστε να εμποδίζει τον ανοιχτό χώρο και τη θέα του γείτονα.

Το σπίτι είχε πλάτος 1,40 μ. στο νοτιά και 4,60 στο πίσω μέρος προς το βοριά.

Το σπίτι του πείσματος, στο Montlake, στέκεται ακόμα και κατοικείται!

*Φωτό: το κίτρινο σπίτι στο βάθος αριστερά.

Source: http://en.wikipedia.org/wiki/Spite_house

Παρασκευή 29 Μαΐου 2015

Κινούμενες Γέφυρες

Αυτή είναι ίδια με την παλιά γέφυρα του Ισθμού στα Ίσθμια.

Μεταφερόμενη ή κινητή γέφυρα είναι ένας τύπος γέφυρας που ενώνει ένα κινούμενο τμήμα "οδοστρώματος" με την απέναντι πλευρά. Η γόνδολα (το μεταφερόμενο στοιχείο) μεταφέρεται από ψηλά τεντωμένα συρματόσκοινα ή επάνω σε ένα σιδερένιο χωροδικτύωμα. Η ιδέα έχει χρησιμοποιηθεί για να διασχίσουν τους πλεύσιμους ποταμούς ή άλλα τμήματα νερού, όπου υπάρχει ανάγκη για την κυκλοφορία σκαφών και να μπορούν αυτά να περνούν. Είναι ένας σπάνιος τύπος γέφυρας, με λιγότερες από δυο δωδεκάδες στο σύνολο τους να έχουν κατασκευαστεί και πολύ λιγότερες να λειτουργούν σήμερα.

Vizcaya Bridge

Η πρώτη κινητή γέφυρα ήταν η Vizcaya που χτίστηκε στο Portugalete, στην Ισπανία, το 1893, και η οποία το 2006 ανακυρήχθηκε από την Unesco Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Σχεδιάστηκε από το Alberto Palacio, μαθητή του Gustave Eiffel και ενέπνευσε άλλους να προσπαθήσουν να κάνουν παρόμοιες κατασκευές.
Η ιδέα βρήκε χρήση εκεί όπου δεν υπήρχε πρακτική εφαρμογή στο να κτιστεί μια σταθερή γέφυρα.
Ήταν η λύση που δόθηκε από το μηχανικό στο πρόβλημα του να ενώσει δυο πόλεις χωρίς να αναστατώσει τη θαλάσσια κυκλοφορία στο λιμάνι του Μπιλμπάο και χωρίς να πρέπει να χτιστεί μια ογκώδης κατασκευή με πολύ μακριές κεκλιμένες ράμπες.

Θέα κατά μήκος της γέφυρας Vizcaya

Επειδή οι κινητές γέφυρες μπορούν να φέρουν μόνο ένα περιορισμένο φορτίο, η ιδέα χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα μετά την άνοδο της χρήσης του αυτοκινήτου.

Middlesbrough

Μια από τις μεγαλύτερες και ακόμα σε λειτουργεία γέφυρες είναι αυτή του Middlesbrough στην Αγγλία.
Έχει μήκος 259 μ.και κτίστηκε το 1911.

Newport Transporter Bridge

Source:

http://en.wikipedia.org/

Τετάρτη 22 Απριλίου 2015

Golden Gate

Golden Gate (Χρυσή Πύλη) είναι το όνομα της κατακόκκινης γέφυρας -της οποίας τα ποδαράκια βρέχονται από τον Ειρηνικό Ωκεανό- της πόλης του Σαν Φρανσίσκο. Της ομορφότερης πόλης των Ηνωμένων πολιτειών, κατά γενική ομολογία. Κτισμένη στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο, κερδίζει χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερα βραβεία, κατατάσσοντας την στην πιο αγαπητή πόλη στον κόσμο. Για την κουλτούρα, την τέχνη και την ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική της.

Το 1937 τη χρονιά που ολοκληρώθηκε η κατασκευή της, θεωρήθηκε το σημαντικότερο γεγονός στα χρονικά, ως η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα στο κόσμο. Είναι διεθνώς αναγνωρισμένο σύμβολο του Σαν Φρανσίσκο και της Καλιφόρνια.

Πολλοί ήθελαν να κτιστεί η γέφυρα, για να μπορέσουν οι διάφορες κοινότητες που υπήρχαν γύρω από τον κόλπο να αναπτυχθούν οικονομικά και να συνδεθούν εμπορικά μεταξύ τους, μιας και οι ρυθμοί ανάπτυξής τους ήταν από τους χαμηλότερους του εθνικού μέσου όρου.

Πριν την κατασκευή της γέφυρας η μόνη πρακτικά σύντομη διαδρομή και σύνδεση της πόλης με την κομητεία Marin ήταν με το φέρρυ μποτ.

Οι μηχανικοί που εργάστηκαν γι αυτήν την κατασκευή ήταν ο Joseph Strauss, ο Irving Morrow και ο Charles Alton Ellis. Αυτός ο τελευταίος ήταν Έλληνας λόγιος και μαθηματικός στο Πανεπιστήμιο του Illinois.

Η κατασκευή άρχισε στις 5 Ιανουαρίου του 1933. Καθόλη τη διάρκεια της κατασκευής της, έντεκα άτομα σκοτώθηκαν από πτώση. Το έργο ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 1937 με 1,3 εκατομμύρια δολάρια κόστος.

Η χρωματική αισθητική της γέφυρας συναποφασίστηκε έτσι ώστε να προβάλλεται όσο το δυνατόν περισσότερο στην ομίχλη. Η γέφυρα, αρκετά πρωτοποριακή για την εποχή της, διαθέτει σίγουρα το πιο πρωτότυπο χρώμα από κάθε άλλη. Ξεφεύγοντας τελείως από το χρώμα του μολύβδου υιοθετεί ένα χαρακτηριστικό πορτοκαλί, το οποίο φέρει την ονομασία «international orange».

Η γέφυρα της Χρυσής Πύλης είναι ένα από τα πιο όμορφα δείγματα μηχανικής γέφυρας ως διαρθρωτική πρόκληση για το σχεδιασμό και την αισθητικής της και θεωρείται ένα από τα επιτεύγματα του 20ού αιώνα.

Το μήκος της φτάνει τα 3 χιλιόμετρα και το πλάτος της τα 27 μέτρα και με ύψος 227 μέτρα, η οδογέφυρα έξι λωρίδων, πεζοδρόμου και ποδηλατοδρόμου υψώνεται υπερήφανη στη μέση τού πουθενά συνδέοντας το βορειότερο μέρος της πόλης του Σαν Φρανσίσκο με την κομητεία Marin. Δυστυχώς η ιστορία της γέφυρας σημαδεύεται και από μελανά γεγονότα, όπως αυτό του υψηλού ποσοστού αυτοκτονιών. Ανεπίσημα στοιχεία μιλούν για περισσότερα από 1.300 άλματα στον θάνατο από τη χρονολογία λειτουργίας της ως σήμερα.

Η Golden Gate Bridge είναι το πιο δημοφιλές μέρος για να αυτοκτονήσει κάποιος στις Ηνωμένες Πολιτείες και ένα από τα πιο δημοφιλή στον κόσμο. Η γέφυρα είναι περίπου 75 μ. πάνω από το νερό. Μετά από μια πτώση περίπου τεσσάρων δευτερολέπτων, το σώμα βυθίζεται στο νερό με ταχύτητα περίπου 122 km / h. Με μια τέτοια ταχύτητα, το νερό έχει αποδειχθεί ότι έχει τις ιδιότητες του σκυροδέματος. Εξαιτίας αυτού, οι περισσότεροι πεθαίνουν στην άμεση επαφή τους με το νερό. Οι λίγοι που επιβιώνουν από την αρχική κρούση γενικά πνίγονται ή πεθαίνουν από υποθερμία στο κρύο νερό.
Ο δήμος του Σαν Φρανσίσκο αποφάσισε να περιβάλει την γέφυρα με ένα δίχτυ ασφαλείας για την αποτροπή αυτοκτονιών. Το δίχτυ αυτό το θα κοστίσει 50 εκατομμύρια δολάρια και οι υπεύθυνοι έκριναν πως η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι σημαντικότερη από την αισθητική της γέφυρας.

Σύμφωνα με τον ταξιδιωτικό οδηγό Frommer η Golden Gate Bridge είναι «ίσως η πιο όμορφη, σίγουρα η πιο φωτογραφημένη γέφυρα στον κόσμο», αν και ο Frommer προσδίδει επίσης τον ίδιο τίτλο στην Tower Bridge του Λονδίνου.

Από την ολοκλήρωσή της, η Golden Gate Bridge έχει κλείσει λόγω των καιρικών συνθηκών μόνο τρεις φορές: Την 1η Δεκεμβρίου 1951, εξαιτίας του ανέμου (111 km / h), στις 23 Δεκεμβρίου 1982,(113 km / h) και στις 3 Δεκεμβρίου 1983 (121 km / h).

* Κάνετε κλικ επάνω στις φωτογραφίες για μεγαλύτερη ανάλυση.

Source:
http://en.wikipedia.org/wiki/Golden_Gate_Bridge
images/google
http://commons.wikimedia.org/