Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίχοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίχοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

Ανοιξιάτικο Φθινόπωρο!

Φθινόπωρο με ανοιξιάτικη διάθεση





Θα ’ναι Σεπτέμβρης μήνας, μπορεί κι Οκτώβρης
Θα ’σαι στην πόλη εσύ κι εγώ στο νησί
και ποιος θυμάται πιο πολύ θα το ’βρεις
όταν θα παίρνεις το γράμμα μου το θαλασσί
























Λήψη φωτογραφιών: 10/10/10


Σάββατο 1 Μαΐου 2010

Πρώτη Μαΐου ... 2010

Πρώτη Μαίου




Πρώτη Μαΐου κι απ' τη Βαστίλη
ξεκινάνε οι καρδιές των φοιτητών
χίλιες σημαίες κόκκινες μαύρες
Ο Φρεδερίκο η Κατρίν και η Σιμόν

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πες μου Μαρία μήπως θυμάσαι
κείνο το βράδυ που σε πήρα αγκαλιά
Πρώτη Μαΐου, όπως και τώρα
κι εγώ φιλούσα τα μακριά σου τα μαλλιά

Μέσα στους δρόμους μέσα στο πλήθος
τρέχω στους δρόμους ψάχνω στο πλήθος
πού ειν' το κορίτσι το κορίτσι που αγαπώ

Πρώτη Μαΐου μαύρα τα ξένα
κλείσε το τζάμι μην κρυώσει το παιδί

Στίχοι: Μάνος Λοίζος
Μουσική: Μάνος Λοίζος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου




Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Panaghia mou



Στίχοι: Μιχάλης Φωτιάδης
Μουσική: Μαρίζα Κωχ                                                
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίζα Κωχ

Κάμπος γεμάτος πορτοκάλια, όι-όι, μάνα μου!
Που πέρα ως πέρα απλώνετ' η ελιά
Γύρω χρυσίζουν τ' ακρογιάλια, όι-όι, μάνα μου!
Και σε θαμπώνει, θαμπώνει η αντηλιά

Στον τόπο αυτό όταν θα πάτε, όι-όι, μάνα μου!
Σκηνές αν δείτε, αν δείτε στη σειρά
Δε θα 'ναι κάμπινγκ για τουρίστες, όι-όι, μάνα μου!
Θα 'ναι μονάχα, μονάχα προσφυγιά

Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου!
Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου!

Κι αν δείτε ερείπια γκρεμισμένα, όι-όι, μάνα μου!
Δεν θα 'ναι απ' άλλες, απ' άλλες εποχές
Από ναπάλμ θα 'ναι καμένα, όι-όι, μάνα μου!
Θα 'ναι τα μύρια χαλάσματα του χτες

Κι αν δείτε γη φρεσκοσκαμμένη, όι-όι, μάνα μου!
Δεν θα 'ναι κάμπος, 'ναι κάμπος καρπερός
Σταυροί θα είναι φυτεμένοι, όι-όι, μάνα μου!
Που τους σαπίζει, σαπίζει ο καιρός

Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου!
Παναγιά μου, Παναγιά μου, παρηγόρα την καρδιά μου!

update 01/02/2009
*Ψάχνοντας να βρω στοιχεία γι΄ αυτό το τραγούδι της Μαρίζας Κωχ, ανακάλυψα τα παρακάτω ενδιαφέροντα στο veriablogs.gr, και στο greekmusicdb, τα οποία παραθέτω.
*Στο video βλέπουμε και ακούμε τον Nils να τραγουδά ελληνικά!

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ
1976. Μαρίζα Κωχ – Παναγιά μου, Παναγιά μου
Τόπος: Nederlands Congresgebouw – Χάγη - Ολλανδία
 
 
Οι οδηγίες του Μάνου Χατζιδάκι ήταν σαφείς. Ανάθεση στη Μαρίζα Κωχ, με πολιτικό στίχο που να μιλά για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, χωρίς φανφάρες και πανηγυρικές διαθέσεις και στόχο όχι την πρωτιά αλλά τη διαμαρτυρία με όποιο κόστος. Η Μαρίζα Κωχ δέχτηκε και κατάφερε να γράψει ένα τραγούδι-χαστούκι, με ύφος επιβλητικό, βασισμένο σε ηπειρώτικο μοιρολόγι, με τους στίχους του Μιχάλη Φωτιάδη να καίνε και με τις ευλογίες και την συγκατάβαση του Χατζιδάκι. Ακολούθησαν απειλές για τρομοκρατική επίθεση, ενστάσεις για απόσυρση του τραγουδιού, απεργίες καταστημάτων μεταναστών , συλλήψεις ελεύθερων σκοπευτών (από τη μεριά των Τούρκων σαφώς), ανακοινώσεις της διοργάνωσης ότι δε μπορεί να εγγυηθεί για την ασφάλεια της ελληνικής αποστολής, την τουρκική τηλεόραση να προβάλλει εορταστικό πρόγραμμα την ώρα της δικής μας παρουσίας και τη Μαρίζα Κωχ βράχο με το κατάμαυρό της φόρεμα, το βυζαντινό της κόσμημα και την φωνή-κραυγή της, να διατίθεται να διεκπεραιώσει την αποστολή της χωρίς δισταγμό ή φόβο. Η εμφάνιση χαρακτηρίζεται ιστορική λόγω του ύφους και της επιβλητικότητας και παρά την επιθυμία της αποστολής να εμφανιστεί μόνο με λαούτο-φωνή, τελικά εμφανίστηκαν με τη συνοδεία της Metropole Orchestra της Χάγης η οποία απέδωσε τα μέγιστα.

source:http://www.veriablogs.gr
www.greekmusiccdb.com

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009

This Is The Life




Amy MacDonald
Απλά ακούστε την...

Oh the wind whistles down
The cold dark street tonight
And the people they were dancing to the music vibe
And the boys chase the girls with the curls in their hair
While the shy tormented youth sit way over there
And the songs they get louder
Each one better than before

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?
Where you gonna sleep tonight?

So your heading down the road in your taxi for four
And you're waiting outside Jimmy's front door
But nobody's in and nobody's home 'til four
So you're sitting there with nothing to do
Talking about Robert Riger and his motley crew
And where you're gonna go and where you're gonna sleep tonight

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

Where you gonna sleep tonight?

About Amy MacDonald:
Amy Macdonald (born 25 August 1987 in Bishopbriggs, near Glasgow) is a Scottish singer/songwriter. Her debut album, This Is the Life, was released on 30 July 2007 and has now sold over 1 million copies. Her first single, "Poison Prince", was released on 7 May 2007. She has been scheduled to play shows at music festivals such as Glastonbury, Hyde Park, T in the Park, and V festival

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Πανσέληνος του τέλους, η μεγαλύτερη του έτους.



Στη ρότα της φωτιάς




Ναι, να ΄χεις το νου σου να μετράς συνέχεια τα σημάδια του ουρανού σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου να μην πνιγείς ποτέ μες στους λυγμούς σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου να στρώσεις μοναχός σου το δρόμο του χαμού σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου, βάλε σημάδι ένα αστέρι του ουρανού σου


Από τα μέρη σας αδέρφια τα υγρά και σκοτεινά,
φτάνουν στα μέρη μας λόγια δυο φορές πιο φωτεινά
από τον ήλιο τον αιώνιο της χαράς δυνάστη
που αγκαλιάζει τα κουφάρια μας στο κλεινόν άστυ

Mα κάπου εδώ στα δυτικά σ’ ένα μικρό λιμάνι
απαγκιάζει η αρμάδα μας μετά από κάθε σεργιάνι
λίγο να γιάνει και σαν γλυκάνουν οι καιροί θα ξεμπουκάρει
φάτσα στ’ ολόγιομο φεγγάρι

Ρότα γνωστή απ’ τη Μεσόγειο στη Σκοτία
τίγκα τ’ αμπάρια μας από ατσάλι και φωτιά
για τη μεγάλη νύχτα και τον αβέβαιο σκοπό μας
ακολουθώντας τα σημάδια από τον ξάστερο ουρανό μας


μ’ όλο το βιος μας και τα συμπράγκαλά μας
μήπως και το αύριο δεν πάει με τα νερά μας
Μα θ’ ανταμώσουμε κι ας είναι τα πανιά βαριά
γιατί η φωνή μας κάνει τον κόσμο μια οργιά


Active Member

Πέμπτη 7 Αυγούστου 2008

Να μ΄αγαπάς







Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ΄ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί








photo:http://www.flickr.com/

Σάββατο 24 Μαΐου 2008

Στις χαραυγές ξεχνιέμαι

L`Aube sur La Loire


στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μιχαήλ




Μάσκα δεν έχω να γυρνώ
Στο καρναβάλι ετούτο
Μόνο μια απόχη να τρυγώ
Της θάλασσας την πονηριά
Και της σιωπής τον πλούτο

Βάρα καλή, βάρα γερή
Μια τουφεκιά ζαχαρωτή
Κι άσε να νιώσει η γαλαρία
Του χαρτοπόλεμου τη βία

Σκουπίδι η σκέψη, την πετώ
Την λογική απαρνιέμαι
Μ' ένα σαράκι αρμένικο
Για δρόμους που δεν θέλησα
Στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Βάστα το νου, βάστα το νου
Να μην γκρινιάξει του καιρού
Που 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα
Και τσιγκουνεύεται στη γλύκα



Γιάννης Χαρούλης

Βρήκα μόνον αυτή την ερασιτεχνική λήψη. Αν κάποιος βρει και κάτι άλλο, ας μας το πει.

Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

Της Αγάπης Αίματα




Γρηγόρης Μπιθικώτσης (στις 7 Απριλίου συμπληρώνονται
τρία χρόνια από το θάνατό του)




Δημήτρης Μπάσης




Της αγάπης αίματα
με πορφύρωσαν
και χαρές ανείδωτες
με σκιάσανε
οξειδώθηκα μες στη νοτιά
των ανθρώπων
μακρινή μητέρα
ρόδο μου αμάραντο

Στ' ανοιχτά του πέλαγου
με καρτέρεσαν
με μπομπάρδες τρικάταρτες
και μου ρίξανε
αμαρτία μου να 'χα κι εγώ
μιαν αγάπη
μακρινή μητέρα
ρόδο μου αμάραντο

Τον Ιούλιο κάποτε
μισανοίξανε
τα μεγάλα μάτια της
μες στα σπλάχνα μου
την παρθένα ζωή μια στιγμή
να φωτίσουν
μακρινή μητέρα
ρόδο μου αμάραντο

μακρινή μητέρα
ρόδο μου αμάραντο

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης (στις 18 Μαρτίου συμπληρώθηκαν δώδεκα χρόνια
από το θάνατό του)
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης



Ποιόν μάθαμε πρώτο; Τον Θεοδωράκη, τον Μπιθικώτση, τον Ελύτη, τον Ρίτσο; Δεν έχει σημασία, τους αγαπήσαμε όλους πολύ.

Ίσως για τους νεώτερους, με τους οποίους δεν έχουμε τις ίδιες προσλαμβάνουσες, να μην σημαίνουν πολλά πράγματα, μα σίγουρα στα σχολικά τους χρόνια θα έτυχε να "συναντηθούν".

Έχοντας μόνο τα τραγούδια τότε, καταφέραμε να γνωρίσουμε το Αιγαίο και τη Ρωμιοσύνη.

Για μας λοιπόν, που μεγαλώσαμε με αυτά τα ακούσματα, γαλουχηθήκαμε με τη δική τους παιδεία και σκιρτήσαμε από επαναστατικά ρίγη, ας θυμηθούμε μαζί τα περασμένα, που πολλές φορές νομίζω ότι η απόσταση από το τώρα είναι μηδαμινή.

"Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα
Στο αγιάζι των λειμώνων, στη μόνη ακτή του κόσμου..." - Οδ. Ελύτης





Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2007

Une belle histoire





C’est un beau roman, c’est une belle histoire
C’est une romance d’aujourd’hui
Il rentrait chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle descendait dans le midi, le midi
Ils se sont trouvés au bord du chemin
Sur l’autoroute des vacances
C’était sans doute un jour de chance
Ils avaient le ciel à portée de main
Un cadeau de la providence
Alors pourquoi penser au lendemain

Ils se sont cachés dans un grand champ de blé
Se laissant porter par les courants
Se sont racontés leur vies qui commençaient
Ils n’étaient encore que des enfants, des enfants
Qui s’étaient trouvés au bord du chemin
Sur l’autoroute des vacances
C’était sans doute un jour de chance
Qui cueillirent le ciel au creux de leurs mains
Comme on cueille la providence
Refusant de penser au lendemain

----------------------------------------------------------

C’est un beau roman, c’est une belle histoire
C’est une romance d’aujourd’hui
Il rentrait chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle descendait dans le midi, le midi
Ils se sont quittés au bord du matin
Sur l’autoroute des vacances
C’était fini le jour de chance
Ils reprirent alors chacun leur chemin
Saluèrent la providence en se faisant un signe de la main

Il rentra chez lui, là-haut vers le brouillard
Elle est descendue là-bas dans le midi
C’est un beau roman, c’est une belle histoire
C’est une romance d’aujourd’hui


Οι στίχοι είναι από http://caspergirl.wordpress.com