Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεσαίωνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μεσαίωνας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2015

Les Très Riches Heures du duc de Berry - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου σύμφωνα με Το Βιβλίο των Ωρών παρουσιάζεται με μια σκηνή κυνηγιού.
Για την ακρίβεια, τη στιγμή που ένας από τους κυνηγούς (δεξιά), φυσσά το hallali του-είδος μουσικού κόρνου-τα σκυλιά ορμούν με λύσσα επάνω στο αγριογούρουνο.
Το ραβδί, το οποίο κρατά για να στηρίζεται, είναι ταυτόχρονα το κυνηγετικό του όπλο. Όντας αιχμηρό από το κάτω μέρος, χρησιμοποιείται για να σκοτώνει τα θηράματα.
Στο βάθος είναι το Château de Vincennes.



Το κυνήγι με τρέξιμο, με αγέλες σκύλων (chasse à courre), είναι ένας τρόπος του ντόπιου πληθυσμού, να κυνηγά ακολουθώντας τρέχοντας, ένα άγριο ζώο. Ελάφι, αγριόχοιρο, λαγό, αλεπού, έως ότου, τελικά, το κυνηγημένο ζώο, να πέσει στα χέρια (και στα δόντια) των κυνηγών του.
Τα σκυλιά κυνηγούν με την οσμή τους και το φυσικό ένστικτο που έχουν απέναντι στον εχθρό. Ο ρόλος των ανθρώπων είναι να τα ελέγχουν.
Αυτού του είδους το σπορ γίνεται στις ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία και την Ιρλανδία.
Είναι απαγορευμένο από το 2005 στη Βρετανία, και από το 1933 στη Γερμανία.

source wikipedia

Τρίτη 25 Αυγούστου 2009

Επέτειος 400 ετών του Τηλεσκόπιου του Γαλιλαίου


400 χρόνια συμπληρώνονται από τότε που ο Γαλιλαίος έκανε την πρώτη παρατήρηση με τηλεσκόπιο, θέτοντας τις βάσεις της σύγχρονης αστρονομίας.

Ο Γαλιλαίος που ήταν Ιταλός αστρονόμος, φιλόσοφος και φυσικός, με τηλεσκόπιο που κατασκεύασε ο ίδιος, παρατήρησε πρώτος τους κρατήρες, τις πεδιάδες, τα όρη στην επιφάνεια της σελήνης και κατάλαβε πως είναι κι αυτή ένας κόσμος. Παρατήρησε τις ηλιακές κηλίδες, απέδειξε την ηλιοκεντρική θεωρία, ανακάλυψε τέσσερις από τους δορυφόρους του Δία, την Ιό, την Ευρώπη, την Καλλιστώ, το Γανυμήδη και διαπίστωσε πως η Αφροδίτη γύριζε γύρω από τον Ήλιο και όχι από τη γη, όπως δίδασκε η εκκλησία.
Σ΄αυτή τη σελίδα, ο Γαλιλαίος σημείωσε για πρώτη φορά μια παρατήρησή του για τα φεγγάρια του Δία.
Η παρατήρηση αυτή διετάραξε την αντίληψη ότι όλα τα ουράνια σώματα περιστρέφονται γύρω από τη Γη. Ο Γαλιλαίος δημοσίευσε την πλήρη περιγραφή στα Sidereus Nuncius το Μάρτιο του 1610.

Στην ημέρα αυτήν είναι αφιερωμένο και το σημερινό λογότυπο της Google, καθώς, στις 25 Αυγούστου 1609, ο Γαλιλαίος επιδεικνύει το τηλεσκόπιο στους συγκλητικούς της Βενετίας.
Source:
Wikipedia.org
star.gr

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Φεβρουάριος: Μια χαρακτηριστική χειμωνιάτικη ημέρα.

Η τραχύτητα της ζωής των αγροτών στο καταχείμωνο.
Στο πρώτο πλάνο απεικονίζεται ένα περιφραγμένο αγρόκτημα για την προστασία του από τα άγρια ζώα. Στο εσωτερικό του σπιτιού μια γυναίκα και δυο νεαροί ζεσταίνονται μπροστά στη φωτιά. Στο κέντρο βλέπουμε ένα ποιμνιοστάσιο και στα δεξιά του, τέσσερις κυψέλες μελισσών και τον περιστερώνα.
Σε δεύτερο πλάνο ένας αγρότης κόβει ξύλα από ένα δέντρο και κάποιος άλλος πηγαίνει με το γαϊδουράκι του στο κοντινό χωριό, στην αγορά.
 
Ένα γενικευμένο ημερολόγιο (μη συγκεκριμένο για κάποιο έτος) εκκλησιαστικών εορτών και αγίων ημερών, που συχνά απεικονίζονται σ΄ αυτό, είναι ένα συνηθισμένο κομμάτι ενός βιβλίου Ωρών, αλλά οι απεικονίσεις των μηνών στο Βιβλίο των Ωρών
(Très Riches Heures) είναι εξαιρετικές και καινοτόμες στο είδος τους. Είναι το πιο γνωστό στοιχείο της πλούσιας διακόσμησης του συγκεκριμένου χειρογράφου.

Αυτόν τον θαυμαστό κόσμο, πέρασε στην αιωνιότητα η μαγική ζωγραφική-χαρακτική του Pieter Bruegel l'Ancien, τον οποίο βλέπετε σ΄αυτήν την αυτοπροσωπογραφία.


Οι περισσότερες απ΄ αυτές τις απεικονίσεις παρουσιάζουν κάποιο δουκικό κάστρο στο βάθος του ορίζοντα και γεμίζουν την υπόλοιπη εικόνα με λεπτομέρειες από τις απολαύσεις (σχόλες-αργίες) και τις εργασίες (υποχρεώσεις) του μήνα, τις οποίες ο Δούκας παραχωρούσε στους ανθρώπους του, και αντίστοιχα τις προσευχές των ωρών.
Κάθε απεικόνιση παραμένει αξεπέραστη με το κατάλληλο ημισφαίριο της στο επάνω μέρος της εικόνας, το οποίο παρουσιάζει ένα ηλιακό άρμα με τα ζώδια και τις μοίρες του ζωδιακού κύκλου και το οποίο αριθμεί τις ημέρες του μήνα και το μαρτυρολόγιο για το σεληνιακό εκκλησιαστικό ημερολόγιο.




source wikipedia

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

Ο μήνας Ιανουάριος είναι ο πρώτος μήνας του χρόνου, σύμφωνα με το γρηγοριανό και το ιουλιανό ημερολόγιο.
Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό januarius, προς τιμή του ρωμαϊκού θεού των θυρών  Janus. 
Στην αρχαιότητα υπήρξε ο 11ος μήνας του ρωμαϊκού ημερολογίου. 
Είναι σύμφωνα με τους ψυχολόγους ο μήνας ο πιο απαισιόδοξος του έτους.
Κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα είναι συνήθεια στο δυτικό κόσμο, να  εύχεται το  "Καλή Χρονιά".
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ


Στη μικρογραφία αυτή ο duc de Berry, κάθεται κάτω και δεξιά με την πλάτη στη φωτιά, είναι ντυμένος στα μπλε και στο κεφάλι του φορά ένα γούνινο μποννέ . Καλεί τους ανθρώπους γύρω του να του αυτοπαρουσιαστούν .

Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας των δώρων. Σύμφωνα με τη συνήθεια της εποχής οι αυλικοί προσφέρουν δώρα στον άρχοντά τους, για να τον ευχαριστήσουν για την προστασία που τους προσφέρει. Στο ίδιο τραπέζι με το Δούκα και απέναντι απ΄αυτόν, κάθονται και δυο κληρικοί.
Αν ενδιαφέρεστε να διαβάσετε περισσότερα πηγαίνετε στο: Το Βιβλίο των Ωρών


source wikipedia

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου σύμφωνα με Το Βιβλίο των Ωρών, παρουσιάζεται με μια σκηνή κυνηγιού.
Για την ακρίβεια, τη στιγμή που ένας από τους κυνηγούς (δεξιά), φυσσά το hallali του-είδος μουσικού κόρνου-τα σκυλιά ορμούν με λύσσα επάνω στο αγριογούρουνο.
Το ραβδί ,το οποίο κρατά για να στηρίζεται, είναι ταυτόχρονα το κυνηγετικό του όπλο. Όντας αιχμηρό από το κάτω μέρος, χρησιμοποιείται για να σκοτώνει τα θηράματα.
Στο βάθος είναι το Château de Vincennes.



Το κυνήγι με τρέξιμο, με αγέλες σκύλων (chasse à courre), είναι ένας τρόπος του ντόπιου πληθυσμού, να κυνηγά ακολουθώντας τρέχοντας, ένα άγριο ζώο. Ελάφι, αγριόχοιρο, λαγό, αλεπού, έως ότου, τελικά, το κυνηγημένο ζώο, να πέσει στα χέρια (και στα δόντια) των κυνηγών του.
Τα σκυλιά κυνηγούν με την οσμή τους και το φυσικό ένστικτο που έχουν απέναντι στον εχθρό. Ο ρόλος των ανθρώπων είναι να τα ελέγχουν.
Αυτού του είδους το σπορ γίνεται στις ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία και την Ιρλανδία.
Είναι απαγορευμένο από το 2005 στη Βρετανία, και από το 1933 στη Γερμανία.

source wikipedia

Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008

Les Très Riches Heures du duc de Berry


"Το Βιβλίο των Ωρών", ήταν το πιο κοινό έργο - μινιατούρα κατά το Μεσαίωνα. Ήταν το καθένα σχεδιασμένο και ζωγραφισμένο στο χέρι. Οι ζωγραφιές, συνόδευαν το κυρίως κείμενο. Αργότερα οι τεχνικές της εκτύπωσης και οι γκραβούρες, τα έκαναν σχεδόν να εξαφανιστούν.

Το καθένα απ΄ αυτά ήταν μοναδικό, αλλά όλα περιείχαν μια συλλογή κειμένων, θρησκευτικών παρακλήσεων και ψαλμών με τις αντίστοιχες εικονογραφήσεις και τα οποία αποτελούν μια βασική συλλογή για την πρακτική της Καθολικής θρησκείας.


Αρχικά, ένα Βιβλίο Ωρών δεν αφορούσε παρά μόνο ένα ημερολόγιο με τις ώρες Λειτουργίας και Προσευχών. Με τον καιρό προστέθηκαν πολλά περισσότερα πράγματα, όπως ένα ημερολόγιο αγροτικών εργασιών, κείμενα για τη ανθρώπινη ανατομία και άλλα.
Αποτελούν επίσης μια πολύ σπουδαία πηγή πληροφοριών πάνω στη ζωή κατά τον XV και XVI αιώνα.



ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Αυτή η μικρογραφία αντιπροσωπεύει μια οικεία σκηνή της ζωής στην εξοχή.
Ένα χωρικός συνοδευόμενος από το σκύλο του, βόσκει ένα κοπάδι χοίρων μέσα σ΄ένα δάσος βελανιδιών. Με τη βοήθεια του ραβδιού του χτυπά τα κλαδιά για να πέσουν τα βελανίδια.

Η σκηνή αυτή επικαλείται την παραβολή του ασώτου υιού, που μετά από μια ζωή διαφθοράς, μειώνει τον εαυτό του βόσκοντας χοίρους, έως ότου επιστρέψει στον πατέρα του.

Στο βάθος βλέπουμε ένα κάστρο και ένα χωριό που κρέμονται στους βράχους. Ένα ποτάμι κυλά φιδίσια ανάμεσα στα μπλαβιά βουνά.






Σ΄αυτή τη μικρογραφία  ο συνδυασμός κειμένου και πλουσιότατου ζωγραφικού έργου, είναι αρμονικά συνδεδεμένα.


Η κυκλική αυτή μινιατούρα, κατάφερε να "περικλείσει" μια ολόκληρη πόλη.
Με τα τείχη, τα κτήρια, τα αγάλματα, την εκκλησία, τους στρατώνες και το κάστρο του άρχοντά της.
Το ποτάμι κυλά διασχίζοντας  την πόλη, που μερικά γεφύρια ενώνουν πάλι τις δυο της μεριές. Μέχρι και μικροί πράσινοι λοφίσκοι μας δείχνουν την προσπάθεια του ζωγράφου να αποδώσει, όσο πιο παραστατικά μπορούσε, το ανάγλυφο του εδάφους.



Αναγνώσματα:  http://www.wikipedia.org/