Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2008

Καλά; Χριστούγεννα, για όσους τα καταφέρουν...

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Πανσέληνος του τέλους, η μεγαλύτερη του έτους.



Στη ρότα της φωτιάς




Ναι, να ΄χεις το νου σου να μετράς συνέχεια τα σημάδια του ουρανού σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου να μην πνιγείς ποτέ μες στους λυγμούς σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου να στρώσεις μοναχός σου το δρόμο του χαμού σου
Ναι, να ΄χεις το νου σου, βάλε σημάδι ένα αστέρι του ουρανού σου


Από τα μέρη σας αδέρφια τα υγρά και σκοτεινά,
φτάνουν στα μέρη μας λόγια δυο φορές πιο φωτεινά
από τον ήλιο τον αιώνιο της χαράς δυνάστη
που αγκαλιάζει τα κουφάρια μας στο κλεινόν άστυ

Mα κάπου εδώ στα δυτικά σ’ ένα μικρό λιμάνι
απαγκιάζει η αρμάδα μας μετά από κάθε σεργιάνι
λίγο να γιάνει και σαν γλυκάνουν οι καιροί θα ξεμπουκάρει
φάτσα στ’ ολόγιομο φεγγάρι

Ρότα γνωστή απ’ τη Μεσόγειο στη Σκοτία
τίγκα τ’ αμπάρια μας από ατσάλι και φωτιά
για τη μεγάλη νύχτα και τον αβέβαιο σκοπό μας
ακολουθώντας τα σημάδια από τον ξάστερο ουρανό μας


μ’ όλο το βιος μας και τα συμπράγκαλά μας
μήπως και το αύριο δεν πάει με τα νερά μας
Μα θ’ ανταμώσουμε κι ας είναι τα πανιά βαριά
γιατί η φωνή μας κάνει τον κόσμο μια οργιά


Active Member

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου σύμφωνα με Το Βιβλίο των Ωρών, παρουσιάζεται με μια σκηνή κυνηγιού.
Για την ακρίβεια, τη στιγμή που ένας από τους κυνηγούς (δεξιά), φυσσά το hallali του-είδος μουσικού κόρνου-τα σκυλιά ορμούν με λύσσα επάνω στο αγριογούρουνο.
Το ραβδί ,το οποίο κρατά για να στηρίζεται, είναι ταυτόχρονα το κυνηγετικό του όπλο. Όντας αιχμηρό από το κάτω μέρος, χρησιμοποιείται για να σκοτώνει τα θηράματα.
Στο βάθος είναι το Château de Vincennes.



Το κυνήγι με τρέξιμο, με αγέλες σκύλων (chasse à courre), είναι ένας τρόπος του ντόπιου πληθυσμού, να κυνηγά ακολουθώντας τρέχοντας, ένα άγριο ζώο. Ελάφι, αγριόχοιρο, λαγό, αλεπού, έως ότου, τελικά, το κυνηγημένο ζώο, να πέσει στα χέρια (και στα δόντια) των κυνηγών του.
Τα σκυλιά κυνηγούν με την οσμή τους και το φυσικό ένστικτο που έχουν απέναντι στον εχθρό. Ο ρόλος των ανθρώπων είναι να τα ελέγχουν.
Αυτού του είδους το σπορ γίνεται στις ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ν. Ζηλανδία και την Ιρλανδία.
Είναι απαγορευμένο από το 2005 στη Βρετανία, και από το 1933 στη Γερμανία.

source wikipedia

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2008

Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2008

Les Très Riches Heures du duc de Berry


"Το Βιβλίο των Ωρών", ήταν το πιο κοινό έργο - μινιατούρα κατά το Μεσαίωνα. Ήταν το καθένα σχεδιασμένο και ζωγραφισμένο στο χέρι. Οι ζωγραφιές, συνόδευαν το κυρίως κείμενο. Αργότερα οι τεχνικές της εκτύπωσης και οι γκραβούρες, τα έκαναν σχεδόν να εξαφανιστούν.

Το καθένα απ΄ αυτά ήταν μοναδικό, αλλά όλα περιείχαν μια συλλογή κειμένων, θρησκευτικών παρακλήσεων και ψαλμών με τις αντίστοιχες εικονογραφήσεις και τα οποία αποτελούν μια βασική συλλογή για την πρακτική της Καθολικής θρησκείας.


Αρχικά, ένα Βιβλίο Ωρών δεν αφορούσε παρά μόνο ένα ημερολόγιο με τις ώρες Λειτουργίας και Προσευχών. Με τον καιρό προστέθηκαν πολλά περισσότερα πράγματα, όπως ένα ημερολόγιο αγροτικών εργασιών, κείμενα για τη ανθρώπινη ανατομία και άλλα.
Αποτελούν επίσης μια πολύ σπουδαία πηγή πληροφοριών πάνω στη ζωή κατά τον XV και XVI αιώνα.



ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ

Αυτή η μικρογραφία αντιπροσωπεύει μια οικεία σκηνή της ζωής στην εξοχή.
Ένα χωρικός συνοδευόμενος από το σκύλο του, βόσκει ένα κοπάδι χοίρων μέσα σ΄ένα δάσος βελανιδιών. Με τη βοήθεια του ραβδιού του χτυπά τα κλαδιά για να πέσουν τα βελανίδια.

Η σκηνή αυτή επικαλείται την παραβολή του ασώτου υιού, που μετά από μια ζωή διαφθοράς, μειώνει τον εαυτό του βόσκοντας χοίρους, έως ότου επιστρέψει στον πατέρα του.

Στο βάθος βλέπουμε ένα κάστρο και ένα χωριό που κρέμονται στους βράχους. Ένα ποτάμι κυλά φιδίσια ανάμεσα στα μπλαβιά βουνά.






Σ΄αυτή τη μικρογραφία  ο συνδυασμός κειμένου και πλουσιότατου ζωγραφικού έργου, είναι αρμονικά συνδεδεμένα.


Η κυκλική αυτή μινιατούρα, κατάφερε να "περικλείσει" μια ολόκληρη πόλη.
Με τα τείχη, τα κτήρια, τα αγάλματα, την εκκλησία, τους στρατώνες και το κάστρο του άρχοντά της.
Το ποτάμι κυλά διασχίζοντας  την πόλη, που μερικά γεφύρια ενώνουν πάλι τις δυο της μεριές. Μέχρι και μικροί πράσινοι λοφίσκοι μας δείχνουν την προσπάθεια του ζωγράφου να αποδώσει, όσο πιο παραστατικά μπορούσε, το ανάγλυφο του εδάφους.



Αναγνώσματα:  http://www.wikipedia.org/

Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2008

Béla Bartók


Béla Bartók

Το άγαλμα αυτό είναι μπροστά από το σταθμό του metro του South Kensington στο Λονδίνο.
Είναι μια βιαστική φωτογράφιση μέσα από το λεωφορείο, χωρίς να ξέρω ποιον παρουσίαζε, μέχρι που σήμερα, τυχαία, ανακάλυψα ότι είναι το άγαλμα του Béla Bartók!